افزایش سرمایه شرکت همیشه به این معنا نیست که سهام‌داران باید پول تازه‌ای وارد شرکت کنند. گاهی شرکت از محل سود انباشته و اندوخته‌های مجاز، سرمایه خود را افزایش می‌دهد؛ گاهی هم برای تأمین منابع مالی جدید، به مشارکت سهام‌داران یا ورود سرمایه‌گذار نیاز دارد.
اما انتخاب روش مناسب فقط به میزان سرمایه موردنیاز بستگی ندارد. وضعیت مالی شرکت، ترکیب سهام‌داران، حق تقدم آن‌ها، محدودیت‌های قانونی و هزینه‌های ثبت هم در این تصمیم نقش دارند.
در این مقاله، روش‌های افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص، تفاوت آن‌ها، مراحل ثبت و مدارک موردنیاز را بررسی می‌کنیم تا بتوانید پیش از شروع فرایند، تصویر روشن‌تری از مسیر پیش رو داشته باشید.
دوره آموزشی دوره ویدئویی استاندارد حسابداری شماره 11 دارایی‌های ثابت مشهود دارایی‌ها یکی از مهم‌ترین اجزای صورت‌های مالی هستند و شناخت صحیح آن‌ها برای ثبت و گزارش دقیق اطلاعات مالی اهمیت زیادی دارد. در این… ثبت نام در دوره
افزایش سرمایه شرکت یعنی بالا بردن مبلغ سرمایه ثبت‌شده شرکت از طریق روش‌هایی که قانون و مقررات مربوط اجازه می‌دهند. این تغییر معمولاً با انتشار سهام جدید یا افزایش مبلغ اسمی سهام موجود انجام می‌شود.
برای مثال، فرض کنید سرمایه ثبت‌شده یک شرکت سهامی خاص یک میلیارد تومان است و شرکت قصد دارد آن را به دو میلیارد تومان برساند. یک میلیارد تومان افزایش سرمایه موردنظر را می‌توان با روش‌های مختلفی تأمین کرد؛ البته انتخاب هر روش به وضعیت شرکت و شرایط قانونی آن بستگی دارد.
نکته مهم: افزایش سرمایه ثبت‌شده را نباید با افزایش درآمد، سود یا ارزش واقعی شرکت یکی دانست. ممکن است سرمایه اسمی شرکت افزایش پیدا کند، اما این اتفاق به‌تنهایی به معنی بهبود عملکرد مالی یا افزایش ارزش اقتصادی کسب‌وکار نیست.
شرکت‌ها به دلایل مختلفی سراغ افزایش سرمایه می‌روند. پیش از انتخاب روش، بهتر است مشخص کنید هدف اصلی از این تصمیم چیست؛ چون روش مناسب برای تأمین نقدینگی با روشی که صرفاً ساختار سرمایه شرکت را تغییر می‌دهد، یکسان نیست.
یک تفاوت مهم را در نظر داشته باشید: اگر هدف شرکت تأمین نقدینگی برای پرداخت هزینه‌های جاری است، افزایش سرمایه از محل سود انباشته لزوماً پول جدیدی وارد حساب بانکی شرکت نمی‌کند. این روش با آورده نقدی سهام‌داران تفاوت دارد.
روش‌های افزایش سرمایه از نظر منبع تأمین و اثر مالی با یکدیگر تفاوت دارند. جدول زیر یک مقایسه اولیه برای شناخت گزینه‌هاست؛ امکان استفاده از هر روش باید با مقررات مربوط و وضعیت شرکت تطبیق داده شود.
| روش افزایش سرمایه | منبع افزایش سرمایه | آیا پول جدید وارد شرکت می‌شود؟ |
| آورده نقدی سهام‌داران | پرداخت وجه از سوی سهام‌داران | معمولاً بله |
| تبدیل مطالبات نقدی حال‌شده به سهام | مطالبات واجد شرایط از شرکت | معمولاً خیر؛ بدهی شرکت کاهش می‌یابد |
| سود انباشته و اندوخته‌های مجاز | منابع داخلی شرکت | خیر |
| صرف سهام | وجوه دریافتی در فرایند انتشار سهام، طبق ساختار مصوب | بسته به نحوه اجرا |
| تجدید ارزیابی دارایی‌ها | مازاد حاصل از ارزیابی مجدد دارایی‌ها، در صورت مجاز بودن | خیر |
| آورده غیرنقدی | دارایی یا مال قابل تقویم و انتقال | لزوماً خیر |
| افزایش مبلغ اسمی سهام | پرداخت یا منابع مجاز طبق روش انتخابی | بسته به روش اجرا |
این گزینه‌ها کاملاً هم‌معنا نیستند و نباید آن‌ها را بدون بررسی شرایط قانونی، روش‌هایی قابل جایگزینی با یکدیگر فرض کرد.
فرض کنید شرکت برای خرید تجهیزات یا توسعه یک خط تولید به منابع مالی جدید نیاز دارد، اما سود انباشته کافی برای تأمین این هزینه‌ها در اختیار ندارد. یکی از راه‌ها این است که سهام‌داران وجه نقد به شرکت وارد کنند.
در افزایش سرمایه از محل آورده نقدی، فرایند باید با تصمیم‌های قانونی مربوط، وضعیت حق تقدم سهام‌داران و تشریفات پرداخت و ثبت هماهنگ باشد.
مزیت اصلی: این روش می‌تواند منابع نقدی جدیدی برای شرکت فراهم کند.
نکته‌ای که نباید نادیده بگیرید: اگر همه سهام‌داران به یک نسبت در افزایش سرمایه مشارکت نکنند، ترکیب مالکیت شرکت ممکن است تغییر کند. بنابراین، پیش از شروع فرایند باید وضعیت حق تقدم و آثار احتمالی آن بر سهم هر سهام‌دار مشخص شود.
گاهی شرکت از قبل به سهام‌داران خود بدهکار است؛ برای مثال، یکی از سهام‌داران وجهی در اختیار شرکت گذاشته و این مبلغ به‌عنوان طلب او از شرکت ثبت شده است.
در صورت وجود شرایط قانونی، امکان دارد مطالبات نقدی حال‌شده واجد شرایط به سهام تبدیل شوند. در این حالت، به‌جای پرداخت مجدد وجه نقد، ساختار بدهی و سرمایه شرکت تغییر می‌کند.
برای درک بهتر، فرض کنید شرکت مبلغی به یکی از سهام‌داران بدهکار است. اگر این طلب شرایط لازم برای تبدیل به سهام را داشته باشد و تشریفات قانونی مربوط رعایت شود، می‌توان آن را در فرایند افزایش سرمایه در نظر گرفت.
تفاوت این روش با آورده نقدی چیست؟
در آورده نقدی، وجه جدیدی به شرکت پرداخت می‌شود؛ اما در تبدیل مطالبات، بدهی واجد شرایط شرکت به سهام تبدیل می‌شود. بنابراین، این دو روش از نظر جریان نقدی یکسان نیستند.
دوره آموزش صورت‌های مالی و استانداردها30 ساعت ویدئوی آموزشی | دسترسی دائمی | مدرک معتبر|دکتر سهیلا اشتری
|
شرکت‌هایی که در دوره‌های گذشته سود کسب کرده‌اند، ممکن است بخشی از سود را تقسیم نکرده و در حساب سود انباشته نگه داشته باشند. در صورت وجود شرایط قانونی، برخی منابع داخلی شرکت می‌توانند برای افزایش سرمایه به کار گرفته شوند.
این روش از نظر جریان نقدی با آورده نقدی تفاوت دارد؛ زیرا سهام‌داران وجه جدیدی به شرکت پرداخت نمی‌کنند. در واقع، بخشی از منابع موجود در ساختار حقوق مالکانه شرکت به سرمایه ثبت‌شده تبدیل می‌شود.
برای مثال، شرکتی را در نظر بگیرید که سود انباشته دارد و قصد دارد سرمایه ثبت‌شده خود را افزایش دهد، اما به ورود نقدینگی جدید نیاز ندارد. استفاده از منابع داخلی ممکن است یکی از گزینه‌های بررسی‌شدنی باشد.
بااین‌حال، وجود سود انباشته در صورت‌های مالی به‌تنهایی به معنای امکان استفاده آزادانه از تمام آن برای افزایش سرمایه نیست. نوع اندوخته، وضعیت حساب‌ها، محدودیت‌های قانونی و مصوبات لازم باید بررسی شوند.
صرف سهام به تفاوت میان قیمت انتشار سهام و مبلغ اسمی آن مربوط می‌شود. در ساختارهای مجاز، شرکت ممکن است سهام جدید را با قیمتی بالاتر از مبلغ اسمی منتشر کند و وجوه حاصل را مطابق تصمیم و مقررات مربوط به کار بگیرد.
این روش با افزایش سرمایه از محل سود انباشته تفاوت دارد؛ چون ممکن است در جریان انتشار سهام، منابع مالی جدیدی وارد شرکت شود.
البته صرف سهام یک گزینه مستقل و بدون تشریفات نیست. امکان استفاده از آن، نحوه تخصیص وجوه و آثار آن بر حقوق سهام‌داران باید بر اساس مقررات مربوط به شرکت و تصمیم افزایش سرمایه مشخص شود.
ارزش دفتری بعضی دارایی‌های شرکت ممکن است با ارزش روز آن‌ها تفاوت قابل‌توجهی داشته باشد. تجدید ارزیابی با هدف انعکاس ارزش‌های جدید دارایی‌ها در صورت‌های مالی انجام می‌شود؛ اما این موضوع را نباید با ورود پول نقد به شرکت اشتباه گرفت.
برای مثال، اگر ارزش یک دارایی ثابت نسبت به مبلغ ثبت‌شده قبلی افزایش یافته باشد، این افزایش ارزش به‌خودی‌خود به معنی دریافت وجه نقد نیست.
استفاده از مازاد تجدید ارزیابی برای افزایش سرمایه نیز تابع مقررات و محدودیت‌های خاص است. بنابراین، صرف انجام ارزیابی جدید یا افزایش ارزش دفتری دارایی، برای نتیجه‌گیری درباره امکان افزایش سرمایه کافی نیست.
آورده غیرنقدی به دارایی‌هایی گفته می‌شود که به‌جای وجه نقد در فرایند تأمین سرمایه مطرح می‌شوند. این دارایی‌ها باید قابلیت انتقال و تقویم داشته باشند و شرایط قانونی مربوط به پذیرش آن‌ها رعایت شود.
برای نمونه، ممکن است موضوع آورده، یک دارایی قابل انتقال باشد. اما اینکه آن دارایی با چه شرایطی پذیرفته می‌شود، چگونه ارزش‌گذاری خواهد شد و چه تشریفاتی لازم دارد، به نوع دارایی و مقررات قابل اعمال بستگی دارد.
در این روش، ارزش‌گذاری و مستندات مربوط اهمیت زیادی دارند. نمی‌توان صرفاً با توافق شفاهی سهام‌داران، هر دارایی را به هر مبلغی به‌عنوان سرمایه شرکت ثبت کرد.
افزایش سرمایه می‌تواند از طریق افزایش مبلغ اسمی سهام موجود نیز انجام شود. در این حالت، مبلغ اسمی هر سهم افزایش می‌یابد و باید مشخص شود تأمین مبلغ افزایش‌یافته از چه محلی انجام می‌شود.
برای مثال، اگر شرکت تصمیم داشته باشد مبلغ اسمی سهام را افزایش دهد، باید روش تأمین این افزایش و آثار آن بر سهام‌داران را نیز در نظر بگیرد.
این روش را نباید با افزایش تعداد سهام یکی دانست. در انتشار سهام جدید، تعداد سهام تغییر می‌کند؛ اما افزایش مبلغ اسمی، مبلغ اسمی سهام موجود را تغییر می‌دهد. انتخاب میان این دو روش به تصمیم شرکت و شرایط قانونی مربوط بستگی دارد.
افزایش سرمایه یک تغییر مهم در وضعیت حقوقی و مالی شرکت است؛ بنابراین، صرف توافق سهام‌داران برای ثبت آن کافی نیست و باید تشریفات مقرر در قانون رعایت شود.
مهم‌ترین موضوعاتی که پیش از اقدام باید بررسی شوند عبارت‌اند از:
مبنای حقوقی این موضوعات در لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت، به‌ویژه مقررات مربوط به افزایش سرمایه، از جمله مواد ۱۵۷ به بعد، قرار دارد. برای اقدام عملی باید متن رسمی قانون و مقررات جاری بررسی شود؛ زیرا شرایط هر روش ممکن است با روش دیگر متفاوت باشد.
فرایند افزایش سرمایه را می‌توان به چند مرحله اصلی تقسیم کرد. ترتیب دقیق اقدامات و مدارک لازم به روش انتخابی و مقررات جاری ثبت شرکت‌ها بستگی دارد.
ابتدا روشن کنید شرکت به چه میزان سرمایه نیاز دارد و هدف از افزایش سرمایه چیست. اگر هدف تأمین نقدینگی است، باید روش‌هایی را بررسی کنید که واقعاً منابع نقدی جدید وارد شرکت می‌کنند.
وضعیت سرمایه ثبت‌شده، سود انباشته، اندوخته‌ها، بدهی‌ها و ترکیب سهام‌داران را بررسی کنید. سپس روشی را انتخاب کنید که با هدف شرکت و شرایط قانونی آن سازگار باشد.
بر اساس روش انتخابی، پیشنهاد افزایش سرمایه، گزارشهای لازم و مستندات مالی مرتبط تهیه می‌شوند. در این مرحله باید مشخص باشد افزایش سرمایه از چه محلی تأمین خواهد شد و چه مدارکی برای اثبات آن لازم است.
تصمیم افزایش سرمایه باید از مسیر قانونی مربوط گرفته شود. صورت‌جلسه و تصمیم‌های مجمع باید با روش افزایش سرمایه، مبلغ آن و سایر جزئیات مصوب هماهنگ باشند.
مدارک و صورت‌جلسه‌های موردنیاز باید مطابق رویه جاری در سامانه و فرایند ثبت شرکت‌ها ارائه شوند. اطلاعات واردشده در سامانه باید با مستندات و تصمیم‌های مصوب مطابقت داشته باشند.
پس از ارسال درخواست، وضعیت پرونده را پیگیری کنید و در صورت اعلام نقص، موارد خواسته‌شده را مطابق مهلت و دستورالعمل اعلامی اصلاح کنید. افزایش سرمایه را تا زمانی که تشریفات لازم تکمیل نشده و ثبت آن به نتیجه نرسیده است، نباید صرفاً بر اساس ارسال درخواست نهایی‌شده تلقی کرد.
مدارک موردنیاز به روش افزایش سرمایه، وضعیت شرکت و رویه جاری مرجع ثبت بستگی دارد. به همین دلیل، بهتر است فهرست زیر را به‌عنوان راهنمای آماده‌سازی اولیه در نظر بگیرید، نه چک‌لیست قطعی و یکسان برای همه شرکت‌ها.
| دسته مدارک | مواردی که باید بررسی شوند |
| مدارک تصمیم‌گیری | صورت‌جلسه مجمع عمومی فوق‌العاده و سایر تصمیم‌ها یا صورت‌جلسه‌های لازم، حسب مورد |
| مستندات مالی | اطلاعات سرمایه قبلی و مبلغ افزایش سرمایه، به‌همراه مستندات مرتبط با منبع تأمین آن |
| گزارشهای قانونی | پیشنهاد هیئت‌مدیره و گزارش بازرس، در مواردی که قانون مقرر کرده است |
| مدارک مربوط به آورده نقدی | مستندات پرداخت و مدارک موردنیاز برای اثبات انجام تعهدات، حسب روش انتخابی |
| مدارک مربوط به مطالبات | مستندات مطالبات و مدارک لازم برای احراز شرایط تبدیل آن‌ها به سهام |
| مدارک مربوط به آورده غیرنقدی یا تجدید ارزیابی | مستندات مالکیت، ارزش‌گذاری و گزارشهای موردنیاز، متناسب با موضوع |
| مدارک ثبت و پیگیری | اطلاعات و فرم‌های موردنیاز سامانه ثبت شرکت‌ها و مدارک تکمیلی اعلام‌شده در پرونده |
یکی از نکاتی که باید از ابتدا به آن توجه کنید، هماهنگی میان تصمیم‌های شرکت و مستندات ارائه‌شده است. برای مثال، اگر مبلغ افزایش سرمایه در صورت‌جلسه با اطلاعات ثبت‌شده در سامانه مطابقت نداشته باشد یا مستندات مربوط به روش انتخابی کامل نباشند، ممکن است لازم شود پرونده اصلاح شود.
به همین دلیل، قبل از ارسال نهایی، مبلغ سرمایه قبلی، مبلغ افزایش سرمایه، سرمایه نهایی، روش تأمین و تصمیم‌های مصوب را با یکدیگر تطبیق دهید. این کنترل ساده می‌تواند از بخشی از رفت‌وبرگشت‌های اداری جلوگیری کند.
حق تقدم، در موارد مشمول قانون، به سهام‌داران فعلی امکان می‌دهد برای خرید سهام جدید ناشی از افزایش سرمایه، مطابق شرایط مقرر اقدام کنند. هدف این سازوکار آن است که سهام‌داران بتوانند از رقیق‌شدن سهم مالکیت خود در نتیجه انتشار سهام جدید جلوگیری کنند.
برای مثال، فرض کنید شما مالک ۳۰ درصد سهام یک شرکت هستید. اگر شرکت سهام جدید منتشر کند و شما از حق تقدم خود استفاده نکنید، ممکن است درصد مالکیتتان پس از افزایش سرمایه کاهش پیدا کند. میزان این تغییر به تعداد سهام جدید، نحوه تخصیص آن و مشارکت سهام‌داران بستگی دارد.
البته حق تقدم در همه روش‌های افزایش سرمایه به یک شکل مطرح نیست و قانون برای وضعیت‌های مختلف، مقررات مشخصی دارد. بنابراین، پیش از تصمیم‌گیری باید بررسی شود که روش انتخابی مشمول حق تقدم است یا خیر، این حق چگونه اعمال می‌شود و آیا تصمیمی درباره محدودکردن یا سلب آن مطرح است.
هزینه افزایش سرمایه به مبلغ افزایش سرمایه، روش انتخابی، تشریفات لازم و هزینه‌های جانبی پرونده بستگی دارد. به همین دلیل، اعلام یک رقم ثابت برای همه شرکت‌ها می‌تواند گمراه‌کننده باشد.
پیش از برآورد هزینه، این موارد را بررسی کنید:
برای محاسبه دقیق، باید مبلغ افزایش سرمایه و روش آن مشخص باشد و نرخ‌ها و مقررات جاری از منابع رسمی بررسی شوند. از آنجا که نرخ‌ها و شرایط قانونی ممکن است تغییر کنند، در این مقاله رقم یا درصدی را بدون تأیید منبع رسمی به‌عنوان هزینه قطعی اعلام نمی‌کنیم.
افزایش سرمایه ممکن است بر ساختار مالی و حقوق مالکانه شرکت اثر بگذارد، اما نتیجه آن به منبع تأمین سرمایه بستگی دارد.
| روش | اثر مالی اصلی | نکته مهم |
| آورده نقدی | افزایش منابع نقدی و سرمایه ثبت‌شده | می‌تواند توان پرداخت هزینه‌ها و تأمین مالی را تقویت کند |
| تبدیل مطالبات به سهام | کاهش بدهی واجد شرایط و افزایش سرمایه | لزوماً نقدینگی جدید ایجاد نمی‌کند |
| سود انباشته و اندوخته‌های مجاز | انتقال منابع مجاز به سرمایه ثبت‌شده | به‌خودی‌خود وجه نقد جدید وارد شرکت نمی‌کند |
| تجدید ارزیابی دارایی‌ها | تغییر مبالغ گزارش‌شده مرتبط با دارایی‌ها و حقوق مالکانه، در صورت مجاز بودن | معادل ورود وجه نقد نیست |
| آورده غیرنقدی | ورود دارایی و افزایش سرمایه، با رعایت شرایط مربوط | ارزش‌گذاری و انتقال دارایی اهمیت دارد |
افزایش سرمایه به‌تنهایی تضمین نمی‌کند که نسبت‌های مالی شرکت بهتر شوند یا کسب‌وکار سودآورتر شود. برای ارزیابی اثر واقعی آن، باید صورت‌های مالی، بدهی‌ها، جریان نقدی و هدف تأمین مالی را در کنار هم بررسی کرد.
پیش از انتخاب روش افزایش سرمایه، سه موضوع را از هم جدا کنید: هدف مالی شرکت، منبع تأمین سرمایه و تشریفات قانونی ثبت. ممکن است یک روش از نظر حسابداری قابل بررسی باشد، اما برای وضعیت حقوقی شرکت یا هدف نقدینگی آن مناسب نباشد.
همچنین، شرایط سرمایه قبلی، حق تقدم سهام‌داران، مدارک لازم و هزینه‌های قانونی را پیش از تصویب نهایی بررسی کنید. فهرست مدارک و رویه ثبت ممکن است بر اساس روش افزایش سرمایه و مقررات جاری تفاوت داشته باشد؛ بنابراین، برای اقدام نهایی باید دستورالعمل‌های رسمی و الزامات پرونده در زمان ثبت کنترل شوند.
ابتدا هدف و مبلغ افزایش سرمایه مشخص می‌شود. سپس روش تأمین سرمایه، مستندات و گزارشهای قانونی موردنیاز بررسی می‌شوند و تصمیم‌های لازم در مرجع صلاحیت‌دار شرکت گرفته می‌شوند. در ادامه، مدارک مطابق رویه جاری ثبت شرکت‌ها ارائه و پرونده تا ثبت نهایی پیگیری می‌شود.
خیر. در روش آورده نقدی، وجه جدید وارد شرکت می‌شود؛ اما در برخی روش‌ها، مانند استفاده از منابع داخلی مجاز یا تبدیل مطالبات واجد شرایط به سهام، افزایش سرمایه لزوماً به معنی ورود نقدینگی جدید نیست.
ممکن است تغییر کند. اگر سهام جدید منتشر شود و سهام‌داران به نسبت مناسب در فرایند مشارکت نکنند، درصد مالکیت آن‌ها ممکن است کاهش پیدا کند. آثار دقیق این موضوع به روش افزایش سرمایه و نحوه اجرای حق تقدم بستگی دارد.
در صورت وجود شرایط قانونی و منابع مجاز، این روش ممکن است قابل استفاده باشد. بااین‌حال، وجود مانده سود انباشته در صورت‌های مالی به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری کافی نیست و وضعیت حساب‌ها و محدودیت‌های مربوط باید بررسی شود.
هزینه نهایی به مبلغ افزایش سرمایه، مقررات قانونی جاری، روش انتخابی و هزینه‌های جانبی موردنیاز بستگی دارد. برای محاسبه دقیق، باید شرایط پرونده و نرخ‌های رسمی در زمان اقدام بررسی شوند.
در این مقاله خواندید افزایش سرمایه شرکت سهامی خاص می‌تواند راهی برای تأمین منابع مالی جدید یا تغییر ساختار سرمایه شرکت باشد؛ اما انتخاب روش مناسب به هدف شرکت و شرایط مالی و حقوقی آن بستگی دارد.
یادتان باشد که:
در هر دو حالت، پیش از شروع فرایند، منبع تأمین سرمایه، حقوق سهام‌داران، مستندات مالی و الزامات ثبت را مشخص کنید. این کار تصمیم‌گیری را روشن‌تر می‌کند و احتمال نقص مدارک و دوباره‌کاری را کاهش می‌دهد.
برای آشنایی بیشتر با مباحث حسابداری، مالی و مالیاتی، می‌توانید از آموزش‌ها و منابع تخصصی حامی ارقام استفاده کنید. اگر درباره این مقاله سوالی دارید، از بخش نظرات از ما بپرسید و پاسخ بگیرید.
بیانیه مسئولیت در برابر محتوا حامی ارقام:
ما در مجله حامی ارقام، در راستای نشر دانش به‌روز و معتبر گام برمی‌داریم و اطلاعاتی که در هر صفحه می‌خوانید را از منابع و مراجع رسمی مرتبط با دقت برمی‌گزینیم. برای استناد نهایی به مواد قانونی، نرخ‌ها و رویه‌های ثبتی در این مقاله از منابع زیر استفاده کرده‌ایم: |
.
وقتی ارزش یک دارایی افزایش پیدا می‌کند، آیا می‌توان این افزایش ارزش را همان لحظه سود در نظر گرفت؟ پاسخ همیشه مثبت نیست. ممکن
برای ورود به سامانه مودیان و انجام مراحل ثبت‌نام، ابتدا باید به درگاه ملی خدمات الکترونیک سازمان امور مالیاتی مراجعه کنید. پس از ورود
اظهارنامه مالیات بر ارزش افزوده یکی از مهم ترین تکالیف مالیاتی کسب‌وکارها برای اقدام ما حسابداران است. هیچ بعید نیست که به دلیل جابه‌جایی
اگر به دنبال بهترین دوره‌های رایگان حسابداری هستید، احتمالاً با فهرست بلندبالایی از آموزش‌ها، ویدئوها و جزوه‌های رایگان روبه‌رو شده‌اید. اما رایگان بودن یک
برای ارسال صورتحساب به سامانه مؤدیان، انتخاب الگوی مناسب اهمیت زیادی دارد. هر الگوی صورتحساب الکترونیکی برای نوع خاصی از معاملات و فعالیت‌های اقتصادی
شرکت تجاری، از انواع مهم شخصیت حقوقی بوده که تولد آن، با ثبت کردن صورت می گیرد و مرگ آن با انحلال. برای اینکه
