استاندارد حسابداری شماره 43

استاندارد حسابداری شماره 43 چیست؟

این استاندارد که با عنوان “درآمد عملیاتی حاصل از قرارداد با مشتریان” شناخته می شود، در تاریخ 31 فروردین 1401 به صورت پیش نویس ارائه شد. پس از دریافت نظرات و اصلاحات لازم، از سال 1403 به عنوان یک استاندارد لازم الاجرا معرفی خواهد شد. این استاندارد با هدف هماهنگی با استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی (IFRS)، مطابق با IFRS 15 تدوین شده است و بخشی از برنامه ایران برای همگام سازی استانداردهای حسابداری با نظام بین المللی به شمار می رود.

هدف استاندارد حسابداری شماره 43

استاندارد حسابداری شماره 43 اصولی را تعیین می کند که بر اساس آن ها می توان اطلاعات مرتبط با ماهیت، زمان بندی و مبالغ درآمدهای عملیاتی را در صورت های مالی ارائه داد. این اصول به شفافیت در شناسایی درآمدها و پیش بینی جریان های نقدی حاصل از قراردادهای منعقده با مشتریان کمک می کند و از ابهامات موجود در شناخت درآمد جلوگیری می نماید.

بیشتر بدانید >> سپیدار یا هلو؟ کدوم بهتره؟

نکات کلیدی استاندارد حسابداری شماره 43

دامنه کاربرد: این استاندارد برای تمامی قراردادهای منعقده بین یک واحد تجاری و مشتریان آن، به جز موارد خاصی که تحت پوشش استانداردهای شماره 21، 28، 15، 39، 18، 20، و 40 قرار دارند، به کار گرفته می شود.

تفکیک و اندازه گیری: بر اساس این استاندارد، واحد تجاری باید فرآیند شناسایی، تفکیک و اندازه گیری را مطابق با اصول مندرج در استانداردها انجام دهد.

شرایط شناسایی قرارداد:

• تأیید قرارداد توسط طرفین به شکل کتبی، شفاهی یا رویه های متداول تجاری.
• شفافیت حقوق و تعهدات طرفین و شرایط پرداخت کالاها یا خدمات.
• داشتن محتوای تجاری و احتمال وصول مابه ازا.

قرارداد اجرا نشده: قراردادی که واحد تجاری در آن هنوز اقدام به انتقال کالا یا خدمات نکرده و مابه ازای مربوطه را دریافت یا شناسایی نکرده است، به عنوان قرارداد اجرا نشده شناخته می شود.

ترکیب قراردادها: قراردادهای نزدیک به هم که با یک مشتری و با اهداف تجاری واحد منعقد شده اند، تحت شرایط زیر می توانند به صورت یک واحد در نظر گرفته شوند:

• مذاکره به عنوان یک بسته تجاری واحد.
• وابستگی نرخ مابه ازای پرداخت شده در یک قرارداد به عملکرد یا قیمت قرارداد دیگر.
• وجود تعهد عملکردی واحد مطابق با بندهای 23 تا 31.

تعدیل قرارداد: تغییرات در قراردادها تنها در صورتی شناسایی می شود که طرفین آن را تأیید کنند. این تعدیلات ممکن است به شکل کتبی، شفاهی یا ضمنی انجام شوند و به منظور ایجاد حقوق و تعهدات جدید یا تغییر موارد قبلی در قرارداد اعمال گردند.

استاندارد حسابداری شماره 43 با هدف بهبود شفافیت و انسجام در شناسایی و گزارش دهی درآمدهای عملیاتی طراحی شده است. این استاندارد چارچوبی را برای شناسایی قراردادها، اندازه گیری درآمدها و مدیریت تعدیلات ارائه می دهد و اجرای آن می تواند گامی مؤثر در همگام سازی گزارشگری مالی ایران با استانداردهای بین المللی باشد.